We wensen Brenda en Roeland heel veel sterkte, dag lieve Oude Dame ♥

Lente: Jente haar lente begon op 21-8-2006 in Ureterp in Friesland. Ik viel voor haar zeldzame donkere kleur.

Vanaf begin oktober dat jaar mochten wij voor haar zorgen. Ze was een voorlijke en dappere pup die veel creatieve oplossingen had om haar doel te bereiken. Al jong liet zien dat er doorzettingsvermogen in zat.
Een fijne eigenschap voor een zoekhond in de dop. Dus als de waterbak iets aan de hoge kant is, dan klauter je er gewoon in. 
Haar kennelnaam was Fling van Masja’s Home. Ik vond de naam Jente mooi; het betekent o.a. meisje in het Noors. Het stoere hondje ging al mee naar Oostenrijk voor de lawine-training toen ze krap 6 maanden was.

 

 

Zomer: In Jente haar zomer werd ze heel mooi ‘opgebouwd’  in het zoekwerk door met name de coaches. Heel eerlijk gezegd hadden Jente en ik in het begin niet echt een klik . 
Ze had feilloos door dat ik die periode niet goed in m’n vel zat en met haar gevoelige aard spiegelde ze me behoorlijk. Leerzaam en gezond natuurlijk maar niet altijd makkelijk. 
Jente had zogezegd last van mij en daarom was het zo fijn om deel uit te maken van een team dat hielp om haar stabiel zoekwerk aan te leren en haar zelfvertrouwen te laten groeien. 
We hebben later samen heel veel mogen doen. Aan vele zoekacties mogen deelnemen – Survial – Lawinetrainingen – trainingsweken bij reddingshondengroepen – 24-uurs oefening in Spanje. 
Laatste was een fantastische ervaring waar Jente echt supercool haar werk deed. Ik was zo trots op haar!
En natuurlijk alle waardevolle wekelijkse trainingen waarbij Jente en ik elkaar gelukkig iets beter gingen begrijpen.

Herfst: Jente en ik voelden elkaar steeds beter aan. Ze blijft een ondernemend en jeugdig dier en ik waardeerde haar steeds meer in wie ze was. Ze hielp mee met de opvoeding van onze volgende honden, op haar eigen subtiele en rustige wijze. Ook met de meeste zoekacties wordt ze ingezet. Haar jarenlange ervaring maakt dat ik haar intussen volledig vertrouw.de. Voor ons Oger-team heeft ze ooit mogen vinden. Een gebeurtenis die een enorm diepe indruk op me maakte.

Tegen het einde van haar herfst  draait Jente nog volop mee in de trainingen. Ook daar helpt ze mee om de minder ervaren honden op te leiden. Vooral bij het zgn. linie lopen, waarbij meestal 3 tot max. 4 honden in een zoekgebied revieren, heeft ze haar nut bewezen. Ze nam haar taak zeer serieus en een te jolige jonge hond werd fijntjes maar strikt door Jente weer aan het werk gezet. Dankbaar ben ik de teamgenoten die zo regelmatig Jente erbij vroegen voor haar waardevolle lessen.

Winter:  Jente werd door Ellen en zo zachtjes aan door praktisch iedereen,  liefdevol “de Oude Dame” genoemd. Ze had ook in dit seizoen nog haar mooie verende loopje (net een Fries paard) met de mooiste poten van de wereld!
Ze mag het langzaam aan wat rustiger aan doen, raakt nu wel echt op leeftijd. Lichamelijk en geestelijk voor een Oude Dame nog behoorlijk fit, maar toch…. 
Samen groeiden we ook toe naar het onvermijdelijke moment dat we haar moesten laten gaan. Haar welverdiende rust gunden we haar ook na een lang (bijna 15 jaar!) en werkzaam leven bij Oger. 

Het lukt me niet om dit met droge ogen te schrijven; ze betekende onbeschrijflijk veel voor me, deze (eigen-)wijze Oude Dame, mijn lieve Oceaan van rust, zoals ik haar graag noemde. Mijn ouwe taartje….

Tot anderhalf uur voor haar overlijden in de weer met dennenappels, nog steeds met verende tred. Maar steeds sneller vermoeid en benauwd. 

Het is nooit een factor maar die optelsom van factoren die maken dat je eerlijk moet zijn. Dat recht had ze en dat respect verdiende ze zeker.

Dag Meisje, dag Jente, you’ll be alright.     
Na die lastige start, zit je des te dieper in mijn hart en geniet ik enorm van de schat aan prachtige herinneringen, van onschatbare waarde. 

 

En dan word je gevraagd om iets te schrijven voor “In the picture”.
Nu hou ik van schrijven maar wil niet een herhaling van wat er al bij m’n beschrijving van team Brenda-Izar staat.
Het in the picture staan is so wie so niet m’n ding. Hoewel…..
Af en toe wordt Oger SARdogs uitgenodigd voor een presentatie. 

We verdelen die taak vaak onder meerdere van onze medewerkers en soms mag ik ‘m geven.
Oger SARdogs heeft een leuke serie digitale dia’s met foto’s en filmpjes van allerlei activiteiten van onze stichting.
Bij het geven van zo’n presentatie ontkom je er niet aan: je staat in de belangstelling.
Alle verwachtingsvolle ogen zijn op jou gericht en dat vind ik altijd een spannend moment voordat ik van wal steek.
Eenmaal aan de babbel heb ik een ander nodig om me er op te wijzen dat het pauze is en idem vlak voor de afsluiting.
Helemaal in m’n verhaal, voorbereid en wetend wat er komt.
Stel nou eens dat iemand een dia toe zou voegen over een totaal ander onderwerp, bijvoorbeeld een foto van een groot landbouwwerktuig.
En denk dan ’s aan die ogen vol verwachting die, net als ik, dit ook niet konden voorspellen, maar wel vol spanning naar me kijken wat ik
hierover ga vertellen en wat het verband kan zijn met het werk van zoekhonden?
Ik zou stilvallen en dus met stomheid geslagen zijn, ik weet namelijk niets over landbouwwerktuigen, laat staan over hoe ik een link tussen zo’n apparaat en een hond kan leggen. Ben me meer dan ooit bewust dat er iets van me verwacht wordt, maar snap het niet….Dan wil ik dit plaatje het liefst over slaan en weer verder gaan met waarmee ik bekend ben. Ik voel de stress wegvloeien en iedereen weer kan aanhaken.

Alle aandacht van ons op de arme hond gericht. Hebben ze net thuis geleerd wat zitten is, doen ze dat nog lang niet buiten.
Niet omdat ze niet willen of kunnen, maar omdat ze het plaatje niet kennen en zogezegd onvoorbereid zijn.
Ze kunnen niet begrijpen wat er van ze verwacht wordt, omdat ze dezelfde zit-oefening nog nooit buiten geleerd hebben.
In hun beleving houden we ze ineens een heel andere dia voor. Dan gaat we te snel en zetten we voor de hond een veel te grote stap.
Kortom; get the picture?
Oh ja, en Oger SARdogs laat bij gelegenheid graag een serie plaatjes zien en vertelt heel graag veel over deze stichting en dit
waardevolle en belangeloze zoekwerk.
Brenda Strijk met Izar (mantrail en puin)

 

Ik ben Lars Kruithof en samen met Kyna, zijn we samen, sinds 2016 vrijwilliger bij Oger SARdogs.

Kyna heeft behoorlijk veel werkdrift en we zijn dan ook samen flink bezig geweest om elkaar als team dusdanig te trainen dat we inzetbaar kunnen worden voor Oger SARdogs.

Uiteraard hebben we dit gedaan met de andere zeer enthousiaste leden van Oger SARdogs.

Na vele trainingen op veel verschillende plaatsen, om zo veel mogelijk ervaringen op te kunnen doen voor zowel Kyna als ik, zijn Kyna en ik sinds 2019 inzetbaar.

En uitgeleerd zijn we nooit. Zowel Kyna als ik leren elke training wel weer wat bij, zodat we kunnen blijven werken aan het inzetbaarheids niveau van de bovenste plank.

We zijn ontzettend blij en dankbaar dat VITALstyle onze inzetbare honden die brokken eten wil sponsoren!

Hieronder het verhaal van Brenda Strijk en Joyce Berns Kruithof.

 

🍀 Vrijdag 12 juni, nog twee uurtjes werken en dan begint m’n weekend. Klaar met werken en ik loop naar de auto om naar huis te rijden.

Even een appje om te melden dat ik bijna onderweg ben. Krijg ik als antwoord drie foto’s die mijn man Roeland had gemaakt.

Hij had getraind met honden op de boot voor het zgn. zoekwerk op water. Niemand thuis dus die bewuste middag, behalve nog drie van onze honden. Die hadden het heerlijke voer van Ecostyle het liefst zelf in ontvangst genomen.

Beste mensen van VITALstyle ontzettend bedankt. Jullie sponsoring met deze brokken geeft ons zo’n gevoel van waardering! Daar doen we ons vrijwilligerswerk niet voor natuurlijk. Maar de indrukwekkende vanzelfsprekend waarmee jullie ons Ogerteam willen ondersteunen…. sprakeloos.

En dat deze 15 zakken ook nog’s voor de deur werden afgeleverd; GEWELDIG!

Nogmaals bedankt!

 

🍀 Nadat wij positieve gesprekken hadden gehad heeft VITALstyle aangegeven ons als stichting te willen sponsoren. Wij als Oger SARdogs zijn hier uiterst gelukkig mee dat een bedrijf als VITALstyle ons deze gunst verleend.

Vandaag werden wij dan ook blij verrast met de levering van het voer. Totaal onverwacht was deze super service aan huis. Wij als Oger Sardogs en alle viervoetige vriendjes willen VITALstyle ook bedanken voor deze sponsoring en service.

  Een kleine impressie van de avondoefening die we met Oger SARdogs op 18 januari 2020 hebben gehouden.

Dag lieve Oger, fantastische werker.
We hebben veel van je genoten en mogen leren.
Je leeft voort in de naam van onze stichting.
Oger, “simply the best”
We wensen Martine veel sterkte.